Rüzgar söküp alıyor insanın hissini,
Sonra başlıyor arama kurtarma çalışmaları kalbimi..
Geride kalan can'lar için çalan çan'lar,
Yoruyor kalbimi endişeleniyorum.
Dünya sevimsiz,
Ve çelimsiz bir salıncak gibi gelirken gözüme.
'Seni bana getiren rüzgarlar değil ; dalgın bulutlar' deyip
çekiliyorum aradan.
Çocuksu heyecanla,
Yeniden yöneliyorum his'se,
Bir hevesle..
Ama bu kez işin aslı kıssadan his'se..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder